กลอนวันภาษาไทย


[ 2 ก.ค. 2557 ] - [ 125818 ]

กลอนวันภาษาไทย
วันภาษาไทยแห่งชาติ 2557
   
 
กลอนวันภาษาไทย
 

 
กลอนวันภาษาไทย

 
       ภาษาไทยเป็นภาษาที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นภาษาที่มีความไพเราะภาษาหนึ่งในโลกเป็นภาษาที่เกิดจากอัจฉริยภาพของบรรพบุรุษไทยที่ได้สั่งสมและถ่ายทอดมาเป็นเวลาหลายร้อยปีนับตั้งแต่พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงประดิษฐ์อักษรไทยขึ้นจวบจนปัจจุบัน
 

       แม้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ พระองค์ทรงตระหนักถึงปัญหาในการใช้ภาษาไทย จนกลายเป็นต้นกำเนิดของ “วันภาษาไทยแห่งชาติ” เพื่อเป็นการสร้างแรงกระตุ้นให้คนไทยภูมิใจในเอกลักษณ์ที่แสดงถึงความเป็นชาติไทย แสดงถึงความเป็นชนชาติที่มีภาษาเป็นของตนเอง ในขณะที่หลายประเทศในโลกนั้นไม่มีภาษาซึ่งแสดงความเป็นเอกลักษณ์ของชาติ แต่ในปัจจุบันเราจะเห็นว่า ภาษาไทย ถูกนำมาใช้อย่างผิดๆ เกิดการสร้างคำแบบใหม่ มีการตัดคำและไม่มีกาลเทศะในการใช้คำ แม้ว่าธรรมชาติของภาษาจะบอกว่า “ภาษาที่มีชีวิตนั้นต้องมีการเปลี่ยนแปลง” แต่ทว่าหากภาษาไทยเปลี่ยนแปลงไปเช่นนี้ เกรงว่าเอกลักษณ์ของชาติคงจะเสียหายและสูญหายไปในที่สุด เพราะเหตุนี้เราจึงควรร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทย เพราะ “เราโชคดีที่มีภาษาไทย” ดังที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น

ชมวิดีโอความสำคัญของภาษาไทย
 

หลักแท่นหิน แผ่นศิลา ที่จารึก
ลงบันทึก ตรึกตรา ภาษาสยาม

สดุดี ก้องเกียรติ พ่อขุนราม
ทุกเขตคาม ต่างร่ำลือ ระบือไกล

เป็นเพลา มานาน มิใช่น้อย
ตั้งเจ็ดร้อย ยี่สิบห้า ตราสมัย
ภาษายัง คู่จิต คู่ชาติไทย
คู่สมัย คู่ใจ ไทยนิรันดร์

สิ้นภาษา ดั่งสิ้น เอกราช
ดั่งสิ้นชาติ สิ้นชีพ สิ้นความฝัน
ดั่งประทีป ดับวูบ ในเร็ววัน
สิ้นแสงจันทร์ สิ้นดารา สิ้นราตรี

ภาษาไทย ภาษาเดียว ภาษาชาติ
ประวัติศาสตร์ จารึกไว้ เป็นสักขี
เป็นสมบัติ อนุชน มานานปี
มิอาจมี สิ่งใด มาทำลาย

แต่บัดนี้ วัฒนธรรม ตะวันตก
เข้ามาปก ความคิด ปิดจิตหมาย
ทั้งภาษา การกินอยู่ การแต่งกาย
เริ่มเสื่อมคลาย ความดีงาม ของผองไทย

ถึงเวลา อนุชน คนรุ่นหลัง
เริ่มปลูกฝัง จิตสำนึก ให้ตรึกไว้
มีกำพืด เกิดมา จากคนไทย
ภาษาใด ไม่เทียมเท่า ที่ไทยมี

ภาษาพูด ภาษาอ่าน ภาษาเขียน
ตั้งแต่เศียร จรดบาท เป็นวีถี
คำพูดจา อ่อนหวาน ที่เรามี
ดั่งวารี ไหลฉ่ำ ล่ำจิตใจ

ท่องกอไก่ ฮอนกฮูก ตั้งแต่เด็ก
เปรียบรั้วเหล็ก ป้องภาษา ชาติเอาไว้
ร่วมร้อยเรียง ร่วมรู้รัก ร่วมรักไทย
ใช่อะไร ภาษาไทย ของฉันเอง


ภาษาไทยสวยงาม

ภาษาไทยงดงามด้วยน้ำเสียง
ถ้อยเรียบเรียงหวานหูไม่รู้หาย
สื่อความคิดสื่อความรู้สื่อแทนกาย
สื่อความหมายด้วยภาษาน่าชื่นชม

เกิดเป็นไทยภาษาไทยเขียนให้คล่อง
กฎเกณฑ์ต้องรู้ใช้ให้เหมาะสม
จะพูดจาน่าฟังทั้งนิยม
เจ้าคารมเขาจะหมิ่นจนสิ้นอาย

ภาษาพูดสนทนาพูดจาทัก
เป็นสื่อรักสื่อสัมพันธ์ความมั่นหมาย
แม้นพูดดีมีคนรักมักสบาย
แต่พูดร้ายส่อเสียดคนเกลียดกัน

วัฒนธรรมล้ำค่าภาษาสวย
ทุกคนช่วยออกเสียง “ร” ขอสร้างสรรค์
แม้นออกเสียง เป็น “ล” เขาล้อกัน
คนจะหยันชาติเราไม่เข้าที

สระ “เอือ" เป็น “เอีย” ฟังเพลียนัก
บอกที่รัก ช่วยซื้อ “เกีย”..ที่ร้านนี่
ขอ “ซมเซย” จะเชยแท้ แม้พาที
วอนน้องพี่ต้องช่วยกันจรรโลงไทย

ผมได้เลิกแต่งงานในวันนี้
เป็นเลิกดีเลิกงามยามสดใส
ออกเสียงฤกษ์ เป็นเลิก ครั้งคราใด
คงทำให้สื่อสารผิด..คิดเสียดาย

ภาษาไทยงดงามด้วยความคิด
แม้นอ่านผิดก็เขียนผิด..คงเสียหาย
เขียนอ่านไทยให้ถูกด้วยช่วยผ่อนคลาย
สื่อทั้งหลาย..ต้องช่วยกัน..นั้นอีกแรง..

ครูพิม  ประพันธ์

กลอนวันภาษาไทย
ภาษาไทยของฉัน

            หลักแท่นหินแผ่ยศิลาที่จารึก              
ลงบันทึกตรึกตราภาษาสยาม
                สดุดีก้องเกียรติพ่อขุนราม                  
ทุกเขตคามต่างร่ำลือระบือไกล
                  เป็นเพลามานานมิใช่น้อย                   
ตั้งเจ็ดร้อยยี่สิบห้าตราสมัย
                          ภาษายังคู่จิตคู่ชาติไทย                             
คู่สมัยคู่ใจไทยนิรันดร์
สิ้นภาษาดั่งสิ้นเอกราช
ดั่งสิ้นชาติสิ้นชีพสิ้นความฝัน
ดั่งประทีปดับวูบในเร็ววัน
สิ้นแสงจันทร์สิ้นดาราสิ้นราตรี
ภาษาไทยภาษาเดียวภาษาชาติ
ประวัติศาสตร์จารึกไว้เป็นสักขี
เป็นสมบัติอนุชนมานานปี
มิอาจมีสิ่งใดมาทำลาย
แต่บัดนี้วัฒนธรรมตะวันตก
เข้ามาปกความคิดปิดจิตหมาย
ทั้งภาษาการกินอยู่การแต่งกาย
เริ่มเสื่อมคลายความดีงามของผองไทย
ถึงเวลาอนุชนคนรุ่นหลัง
เริ่มปลูกฝังจิตสำนึกให้ตรึกไว้
มีกำพืดเกิดมาจากคนไทย
ภาษาใดไม่เทียมเท่าที่ไทยมี
ภาษาพูดภาษาอ่านภาษาเขียน
ตั้งแต่เศียรจรดบาทเป็นวีถี
คำพูดจาอ่อนหวานที่เรามี
ดั่งวารีไหลฉ่ำล่ำจิตใจ
ท่องกอไก่ฮอนกฮูกตั้งแต่เด็ก
เปรียบรั้วเหล็กป้องภาษาชาติเอาไว้
ร่วมร้อยเรียงร่วมรู้รักร่วมรักไทย
ใช่อะไรภาษาไทยของฉันเอง
ที่มา www.agalico.com/board/blog.php?b=172
 
กลอนวันภาษาไทย
กลอนวันภาษาไทย

เห็นศิลาจารึกมินึกเศร้า
แม้ใครเขาขัดข้องต้องถกเถียง
เจาะภาษาจากใจไม่เอนเอียง
คล้องจองเสียงเยี่ยงกังสดาลหวานจับใจ
เอกลักษณ์ของชาติคือปรารถนา
เติบโตมาตามกาลผ่านยุคสมัย
จะยุคนี้ยุคโน้นหรือยุคใด
ขอเพียงไทยมีภาษาข้า ฯ ขอบคุณ
ขอเดชะฯ บารมีที่ล้ำเลิศ
วันภาษาไทยก่อเกิด ธ เกื้อหนุน
ยี่สิบเก้ากรกฎา ธ การุญ
ภาษาไทยของพ่อขุนจึงเบ่งบาน
 ที่มา  www.sobprab.ac.th/

กลอนวันภาษาไทย

ครูกระดาษทราย

ภาษาชาตินั้นคือภาษาไทย
ศิวิไลซ์ในอักขระภาษาศิลป์
ก่อกำเนิดกลอนกานท์ทั่วแผ่นดิน
ไทยไม่สิ้นกวีแท้อย่างแน่นอน

เห็นกลอนกานท์วรรณกรรมที่ล้ำค่า
งามสง่าร้อยลำนำเรียงอักษร
เป็นบทกวีที่ไพเราะทุกคำกลอน
และสะท้อนความเป็นไทยตลอดมา

หนึ่งคุณครูกระดาษทรายก็หมายมุ่ง
หวังผดุงวงศ์กวีเป็นนักหนา
จึงพากเพียรเขียนแต่งตลอดมา
เพียงหวังว่าเป็นต้นกล้าแห่งวงวรรณ ฯ
     อรุโณทัย  ประพันธ์

เอกลักษณ์..ภาษาไทย..จำให้มั่น
จงช่วยกัน..รักษาไว้..ใช่นิ่งเฉย
จรรโลงรักษ์..อักษรไทย..ไม่ละเลย
จงคุ้นเคย..ทั้งสระ..-อะ-อา-อี....
ตัวสะกด..และสำเนียง..เสียงสูงต่ำ
หมั่นท่องจำ..เอาไว้..ใช้ทุกที่
ลูกหลานไทย..ต้องรู้ค่า..หาวิธี
ว่าเรามี.."ภาษาไทย"..ใช้มานาน..
 
กลอนวันภาษาไทย
กลอนวันภาษาไทย

พ่อขุนรามฯ  ตามสือ  ถืออักษร
เป็นตัวช้อน  อ่อนช้อย  ร้อยเรียงเขียน
ให้หนึ่งคำ  นำจัด  ชัดคำเพียร
ขีดตัวเวียน  จากใจ  ร่ายคำตรง

ภาษาไทย  เก่าแก่  แต่โบราณ
สือตัวขาน  สานนำ  คำมั่นคง
ทั้งสระ  วรรณยุกต์  รุก-ตัวยง
ต่างเสริมส่ง  ลงเหมาะ  เจาะถึงใจ
ที่มา poem.deedeejang.com

กลอนวันภาษาไทย
รัก  อักษร สำเนียง เสียงสูงต่ำ
ชาติ  ไทยนำ ล้ำดี มีขานไข
รัก  ควบกล้ำ คำเพราะ เหมาะพูดไป
ภาษา  ภาษาไทย ใช้ถูก ปลูกนิยม

พูด  ชัดถ้อย ค่อยหัด สัมผัสจิต
อ่าน  ไม่ผิด คิดครวญ ล้วนเหมาะสม
เขียน  ให้ถูก ตามหลัก นักชื่นชม
ไทย  เกลียวกลม  เหตุภาษา ว่าหนึ่งเดียว...

ยี่สิบเก้า กรกฎา มากำหนด
ให้จำจด วันภาษา น่าส่งเสริม
ภาษาไทย ใช้สื่อ คือของเดิม
ไม่ต้องเติม มีรอง เป็นสองไป

ภาษาไทย ไพเราะ เหมาะยิ่งนัก
มีเสียงหนัก เสียงเบา เคล้าลื่นไหล
มีควบกล้ำ สำคัญ สรรค์ละไม
จำขึ้นใจ พูดคล่อง ผองไทยชน

เสียงสระ สามสิบสอง คล่องได้เปล่ง
รูปมีเอง ยี่สิบเอ็ด เด็ดป็นผล
ดังอะอา อิอี มีได้ยล
ผสมปน พยัญชนะ จะเป็นคำ

สระใอ ไม้ม้วน ล้วนยี่สิบ
ใช้ยกหยิบ ถูกที่ มิถลำ
สระไอ ไม้มลาย คลายปลายจำ
นอกม้วนย้ำ นำใช้ ไม่ผิดมี

ยังมาตรา แปดแม่ แท้กำหนด
น่าจำจด กอ กา ว่าเริ่มที่
อีกกงกน กบกด จดจำดี
กมเกยนี้ นับครบ ว่าจบกัน

มีไตรยางค์ กลางต่ำ นำสูงด้วย
จักได้ช่วย คำคล่อง ไม่ต้องผัน
คำขยาย หมายมี ชี้มากพลัน
ไขไข่นั้น ใช้ง่าย หลายต่างความ

วรรณยุกต์ ห้าเสียง เรียงต่ำสูง
เอกโทจูง สามัญ มั่นมิขาม
ตรีจัตวา พาครบ จบงามงาม
ผันได้ตาม ตำรา ศึกษาดี

การเขียนถูก ปลูกฝัง แต่ยังน้อย
เขียนบ่อยบ่อย ค่อยหัด ชัดวิถี
เริ่มจากหัว ให้เขียน เพียรทุกที
อักษรนี้ ดีงาม ตามคัดกัน

สะกดคำ นำเขียน เพียรสังเกต
ตามสาเหตุ กำหนด จดจำมั่น
วรรณยุกต์ ทุกสระ ระลึกพลัน
ไม่นานวัน จำจด ลดสงกา

ทั้งอ่านเขียน เพียรกัน วันรำลึก
ด้วยสำนึก ดังทอง ของภาษา
เอกลักษณ์ ประจักษ์เห็น เป็นหน้าตา
ล้ำคุณค่า ภาษาไทย ภูมิใจจริง...

โดยคุณ : ดอกสารภี

กลอนวันภาษาไทย
    ร่วมสรรค์จรรโลงสร้าง
    ให้ถูกอย่างที่วางสอน
    ใช้ถูกทุกแง่ตอน
    ดังวิงวอนกลอนขานไข

    มิแผลงแกล้งทำผิด
    คิดประดิษฐ์ภาษาใหม่
    อ่ะน่ะนู๋ เข้าใจ
    เหอ เหอใช้ ให้เวียนหัว

    อิ อิ เสียงหัวเราะ
    ฟังก็เพราะดีนะตัว
    นู๋ ใช้จนเมามัว
    เขียนทุกตัวกลัวผิดอ่ะ

    ภาษาที่ว่าไว้
    เขียนผิดไปอภัยนะ
    บางทีที่สระ
    เช่นไม่ใช่ มะใช่ค่ะ
 

กลอนวันภาษาไทย

    ก.ไก่ใส่กลอน

    ก.ไก่หมายถึงไก่ใช่เรื่องแปลก......ข.ไข่ใครทำแตกใช่เรื่องขำ
    ฃ.ขวดเลิกใช้เขาไม่ทำ................ค.ควายนำไถนาอยู่ทุกวัน
    ค.คนขึงขังยังไม่ช่วย..................ฆ.ระฆังแสนสวยด้วยสีสัน
    ง.งูใจกล้าถูกฆ่าฟัน....................จ.จานนั้นมีไว้ใส่แกงงู
    ฉ.ฉิ่งตีดังฉั่งฉิงฉับ....................ช.ช้างไม่ขยับยืนมองอยู่
    ซ.โซ่ล่ามไว้ให้คนดู....................ฌ.กระเฌอขึ้นคู่อยู่ริมทาง
    ญ.หญิงโสภาน่าถนอม................ฎ.ชฎาสวมพร้อมงามมิสร่าง
    ฏ.ปฏักปักไว้ใกล้ใกล้นาง.............ฐ.ฐานสร้างเอาไว้ใช้นั่งนอน
    ฑ.มณโฑหน้าขาวสาวชาวยักษ์.....ฒ.ผู้เฒ่าหลงรักดวงสมร
    ณ.เณรเคร่งครัดจัดจีวร...............ด.เด็กง่วงนอนร้องไห้กวน
    ต.เต่าหลังตุงแทนพุงป่อง............ถ.ถุงใส่กล่องจนพองอ้วน
    ท.ทหารถือหอกและถือทวน.........ธ.ธงล้วนนิยมสมชื่อไทย
    น.หนูมากมายได้เคยเห็น............บ.ใบไม้ยามเย็นลมพัดไหว
    ป.ปลาว่ายวนพ่นน้ำไป...............ผ.ผึ้งบินใกล้ต้องรีบแจว
    ฝ.ฝาทนทานชำนาญปิด..............พ.พานตั้งชิดอยู่เป็นแถว
    ฟ.ฟันครบคู่ดูวาวแวว................ภ.สำเภาพร้อมแล้วเริ่มเดินทาง
    ม.ม้าเอาไว้ขี่ดี่ที่หนึ่ง.................ย.ยักษ์หน้าบึ้งตึงตาขวาง
    ร.เรือพายงัดคัดท้ายพลาง...........ล.ลิงค่อนข้างจะซุกซน
    ว.แหวนแสนสวยเกินจะแจก........ศ.ศาลามีแขกพักหลบฝน
    ษ.ฤาษีรักการดัดตัวตน...............ส.เสือไม่มีขนคนไม่มอง
    ห.หีบใส่ผ้าสีขาวเด่น..................ฬ.จุฬาน่าเล่นเผ่นผยอง
    อ.อ่างล่ำลือชื่ออ่างทอง............. ฮ.นกฮูกนั้นต้องมีตาโต.

กลอนวันภาษาไทย

  ในวัยเด็กเฝ้าเพียรเขียนอ่านไทย
    ตัวอักษรจากกอไก่ถึง ฮ นั่น
    ต้องพากเพียรเรียนรู้อยู่ทุกวัน
    ด้วยว่าฉันเป็นเด็กยังเล็กอยู่

    สระ อิ อี อะ อา มาจำท่อง
    ประสมคำตามทำนองครูสอนสู่
    ตัวสะกดมากหลายได้ลองดู
    ทุกวันนี้ยังใช่อยู่เพื่อสื่อสาร

    เอกลักษณ์ไทยแท้แน่นั้นในวันนี้
    ก็อยู่ที่ภาษาไทยที่สืบสาน
    ได้เรียงร้อยเรียบเรียงคำตามตำนาน
    เป็นกลอนกานท์ กาพย์กลอน แต่ก่อนมา

    หากวันนี้ที่เห็นความเป็นชาติ
    คือการประกาศความเป้นไทยในภาษา
    ไม่ต้องพูดคละเคล้าชาติไหนในโลกา
    ภาษาไทยล้ำค่ารู้ซึ้งจึงเทิดทูน
โดยคุณ : anne

กลอนวันภาษาไทย

ประเทศไทย มีภาษา ประจำชาติ
งามวิลาศ วจนะภาษา
พ่อขุนรามฯ ทรงประดิษฐ์ อักษรมา
ให้คนไทย มีภาษา ของตนเอง

เพื่อให้เป็น เอกลักษณ์ ประจำชาติ
ไม่เป็นทาส ทางภาษา ถูกข่มเหง
มีวัฒนธรรมทางภาษา ของตนเอง
ให้ลูกหลาน ได้เปล่ง ภาษาไทย

ให้ถูกต้องตาม อักขรวิธี
และตามหลัก วจีวิพากย์ไซร้
วากยสัมพันธ์ จงจำไว้
ฉันทลักษณ์ คือ หัวใจแห่งกวี

ใช้ภาษา ให้ถูกต้อง งามตามหลัก
อนุรักษ์ อย่าให้เสื่อมราศี
พูด อ่าน เขียน ภาษาไทย ให้ จงดี
จงภูมิใจที่บรรพชนได้สร้างภาษามา

สรรเสริญองค์ สมเด็จพระเทพรัตน์ฯ
พระราชอัจฉริยภาพทางภาษา
ทรงเป็นปราชญ์ วรรณศิลป์ เรืองวิชา
อนุรักษ์ ภาษาไทย ด้วย วรรณกรรม

ทรงเจริญรอยตาม องค์ราชันย์
ทรงสร้างสรรค์พระราชนิพนธ์ งามเลิศล้ำ
เปรียบเทพแห่ง อักษรศาสตร์ วรรณกรรม
ทรงอุปถัมภ์ ภาษาไทย ให้เจริญ

กลอนวันภาษาไทย
หลักแท่นหิน แผ่นศิลา ที่จารึก ลงบันทึก ตรึกตรา ภาษาสยาม
สดุดี ก้องเกียรติ พ่อขุนราม ทุกเขตคาม ต่างร่ำลือ ระบือไกล
เป็นเพลา มานาน มิใช่น้อย ตั้งเจ็ดร้อย ยี่สิบห้า ตราสมัย
ภาษายัง คู่จิต คู่ชาติไทย คู่สมัย คู่ใจ ไทยนิรันดร์
สิ้นภาษา ดั่งสิ้น เอกราช ดั่งสิ้นชาติ สิ้นชีพ สิ้นความฝัน
ดั่งประทีป ดับวูบ ในเร็ววัน สิ้นแสงจันทร์ สิ้นดารา สิ้นราตรี
ภาษาไทย ภาษาเดียว ภาษาชาติ ประวัติศาสตร์ จารึกไว้ เป็นสักขี
เป็นสมบัติ อนุชน มานานปี มิอาจมี สิ่งใด มาทำลาย
แต่บัดนี้ วัฒนธรรม ตะวันตก เข้ามาปก ความคิด ปิดจิตหมาย
ทั้งภาษา การกินอยู่ การแต่งกาย เริ่มเสื่อมคลาย ความดีงาม ของผองไทย
ถึงเวลา อนุชน คนรุ่นหลัง เริ่มปลูกฝัง จิตสำนึก ให้ตรึกไว้
มีกำพืด เกิดมา จากคนไทย ภาษาใด ไม่เทียมเท่า ที่ไทยมี
ภาษาพูด ภาษาอ่าน ภาษาเขียน ตั้งแต่เศียร จรดบาท เป็นวีถี
คำพูดจา อ่อนหวาน ที่เรามี ดั่งวารี ไหลฉ่ำ ล่ำจิตใจ
ท่องกอไก่ ฮอนกฮูก ตั้งแต่เด็ก เปรียบรั้วเหล็ก ป้องภาษา ชาติเอาไว้
ร่วมร้อยเรียง ร่วมรู้รัก ร่วมรักไทย ใช่อะไร ภาษาไทย ของฉันเอง
ที่มา http://student53.putta.ac.th/
 
 
กลอนวันภาษาไทย  
ประเทศไทย มีภาษา ประจำชาติ
งามวิลาศ วจนะภาษา
พ่อขุนรามฯ ทรงประดิษฐ์ อักษรมา
ให้คนไทย มีภาษา ของตนเอง
เพื่อให้เป็น เอกลักษณ์ ประจำชาติ
ไม่เป็นทาส ทางภาษา ถูกข่มเหง
มีวัฒนธรรมทางภาษา ของตนเอง
ให้ลูกหลาน ได้เปล่ง ภาษาไทย
ให้ถูกต้องตาม อักษรวิธี
และตามหลัก วจีวิพากย์ไซร้
วาจากายสัมพันธ์ จงจำไว้
ฉันเทิญทูนลักษณ์ คือ หัวใจแห่งกวี
ใช้ภาษา ให้ถูกต้อง งามตามหลัก
อนุรักษ์ อย่าให้เสื่อมราศี
พูด อ่าน เขียน ภาษาไทย ให้ จงดี
จงภูมิใจบรรพชนได้สร้างมา

 





บทความที่เกี่ยวข้อง
ข้อคิดรอบตัว เรื่อง วัดพระธรรมกายตอนที่ 1ข้อคิดรอบตัว เรื่อง วัดพระธรรมกายตอนที่ 1

ทุกวันอาทิตย์ เสา E6 รวมพลัง dmc.tvทุกวันอาทิตย์ เสา E6 รวมพลัง dmc.tv

ทบทวนบุญวันมาฆบูชา วันที่ 28 ก.พ. 2553ทบทวนบุญวันมาฆบูชา วันที่ 28 ก.พ. 2553



Home

อ่านธรรมะ

ธรรมะมาแรง

Review รายการ DMC