ความประทับใจการเดินธุดงค์ธรรมชัย ตอน นึกถึงการเดินธุดงค์ทีไรปลื้มทุกที


[ 2 ก.พ. 2556 ] - [ 13276 ] LINE it!

 
ทบทวนฝันในฝัน วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2556
ความประทับใจในการเดินธุดงค์ธรรมชัย
 
 
 
ตอน นึกถึงการเดินธุดงค์ทีไรปลื้มทุกที
เรียบเรียงจากรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
  
 
 
กราบคารวะพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่เคารพอย่างสูง
 
        กระผม พระภูริพงศ์ สีลมงฺคโล อายุ 21 ปี บวชในโครงการ 1 แสนรูป รุ่นเข้าพรรษา ปี พ.ศ. 2556 ที่ศูนย์อบรมสวนลำดวนสวรรค์ จ.กาฬสินธุ์ครับ
 
พระภูริพงศ์ สีลมงฺคโล
พระภูริพงศ์ สีลมงฺคโล
 
 
        หลวงพ่อครับ ถึงผมจะบวชในโครงการเข้าพรรษา แต่บอกตามตรงว่าตอนแรกในใจมันคิดที่จะบวชแค่ 15 วัน ขนาดโยมยายพูดเล่นๆ ว่า “ถ้าบวชแล้วไม่สึกจะทำยังไง” ผมก็ยังมั่นใจว่ายังไงก็ต้องสึกอยู่ดี แต่พอหลวงพ่อสอนให้ผมรู้จักศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ก็ทำให้ผมได้พบกับคำตอบของชีวิต คือในท้องมันสว่างๆ มีองค์พระใสๆ นั่งอยู่ในนั้น บางทีผมก็เข้าไปนั่งอยู่ในองค์พระ บางทีองค์พระก็เข้ามานั่งอยู่ในตัวผม และมีความรู้สึกสบายๆ อยู่ในใจด้วยครับ ไม่เพียงเท่านั้น พระอาจารย์ที่ศูนย์อบรมท่านก็ใจดีสอนดีทุกอย่าง แล้วท่านก็ชวนให้ผมบวชต่อด้วย เลยทำให้ผมได้นึกทบทวนว่าจริงๆ โยมพ่อโยมแม่ก็เสียไปหมดแล้ว ถ้าออกไปหาเงินก็ไม่รู้จะเอาเงินมาให้ใครใช้ แล้วในใจลึกๆ ผมรู้สึกว่าการใช้ชีวิตแบบนักบวชแบบนี้ คือชีวิตที่ใช่ คือตัวเราที่สุดแล้วครับ
 
        ผมดีใจมากครับที่ตัดสินใจบวชต่อ จึงได้โอกาสเป็นหนึ่งในกองพันเนื้อนาบุญ 1,128 รูป เดินธุดงค์ธรรมชัยบนเส้นทางมหาปูชนียาจารย์ ตอนนั้นพอหลวงพ่อประกาศว่าจะมีการเดินธุดงค์ ผมเร่งวันเร่งคืนอยากเดินเร็วๆ ซึ่งผมไม่ได้เร่งเวลาอย่างเดียวนะครับ แต่ผมเร่งฝึกตัวเองด้วย เพราะหลวงพ่อจะย้ำก่อนเดินตั้งหลายวันว่าให้ตั้งใจ ญาติโยมที่มาต้อนรับก็จะได้บุญ พระที่เดินก็จะได้บุญ ดังนั้นไม่ว่าหลวงพ่อจะพูดหรือสอนอะไร ผมก็จะทำตาม เช่น หลวงพ่อบอกให้รักษาใจ ผมก็รักษาใจ บอกให้นั่งสมาธิ ผมก็นั่ง ว่างเมื่อไหร่เป็นนั่ง และเคร่งครัดในศีลด้วย ขอบอกว่าตอนนั้นใจของผมเกาะเกี่ยวอยู่กับธรรมะตลอดเวลา องค์พระก็ชัดใสสว่างมากขึ้นด้วยครับ
 
        แล้วการเดินธุดงค์วันแรกก็มาถึง ผมตื่นเต้นมากครับ ก็เกิดมาในชีวิตไม่มีหรอก ที่ใครเขาจะเอาดอกไม้มาโปรยให้เราเดินแบบนี้ แต่ถึงจะตื่นเต้นยังไง ผมก็ยังรักษาใจได้ครับ พอถึงคิวที่ผมต้องก้าว ผมก็มององค์พระ พอมองปุ๊บก็หายตื่นเต้น ใจมันเฉยๆ แต่ปลื้ม แล้วผมก็อาราธนาหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยายอาจารย์ฯ มาไว้ในกลางองค์พระด้วย ทำให้ก้าวไปปลื้มไป แต่พอก้าวออกนอกวัดเท่านั้น เสียงรถดังมาก อะไรๆ ก็ดูยุ่งมาก เลยตั้งตัวไม่ติด กว่าจะรวมใจได้ต้องสัมมาอะระหังถึง 3,000 ครั้ง ถึงจะนิ่ง ผมยอมรับเลยครับว่าการเดินทำสมาธิบนถนนมันไม่ง่าย แต่พอทำได้จะรู้สึกว่าสมาธิมันแน่นมาก ซึ่งผมก็สัมมาอะระหังดูองค์พระอย่างนี้ได้ตลอด 26 วัน เพราะผมอยากให้ตัวเราบริสุทธิ์ที่สุด ญาติโยมที่ตั้งใจปลูกดอกดาวรวย มาโปรยดอกดาวรวย และอุตส่าห์มานั่งตากแดด ดมควันรถ ก็จะได้บุญกันมากที่สุดด้วยครับ
 
        ถ้าจะให้คุยว่าผมประทับใจอะไรบ้าง คุยยังไงก็ไม่หมดครับ โดยเฉพาะเรื่องภัตตาหารและน้ำปานะที่โยมเอามาถวายจัดเต็มอลังการทุกวันเลยครับ เห็นหน้าตาภัตตาหารหรือน้ำปานะแล้ว ก็รู้เลยครับว่าญาติโยมตั้งใจเฟ้นหามาถวายด้วยหัวใจจริงๆ แล้วโยมก็ถวายเรื่อยๆ อยากให้พระฉันเยอะๆ ครับ แต่ติดอยู่แค่นิดเดียวตรงที่ผมตัวเล็กกระเพาะเล็ก แต่ผมขออนุโมทนาบุญกับโยม และอยากบอกโยมว่า “รับรองได้เลย ว่าโยมทั้งหลายได้บุญใหญ่มากๆ เยอะๆ ไปแล้ว อยากได้อะไรก็อธิษฐานกับหลวงปู่นะ และขอให้คุณโยมสมปรารถนาในทุกสิ่งทุกอย่างเลย” ไม่ใช่แค่ภัตตาหารของโยมเท่านั้นนะครับที่ทำให้พระมีกำลัง เสียงสาธุของโยมก็มีผลกับใจพระมาก สำหรับผมเสียงสาธุของโยมคือความปลื้ม พอหูได้ยินเสียงสาธุ ใจมององค์พระ ผมจะเดินได้แบบว่าอากาศเย็นไปหมดเลย จนบางทียังอุทานในใจตัวเองว่า “วันนี้อากาศดีเนอะ”
 
        หลวงพ่อครับ เส้นทางธุดงค์ที่ผ่านมาเป็นเส้นทางศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ครับ ผมเชื่อว่าทุกก้าวของพระธุดงค์อยู่ในสายตาของพระเดชพระคุณหลวงปู่ เพราะมีวันหนึ่ง เป็นจังหวะที่ผมกำลังก้าวขึ้นสะพานลอย จู่ๆ ขามันอ่อน แต่ในวินาทีที่กำลังจะร่วงตกบันได ผมรู้สึกเหมือนมีคนมาพยุงตัว ดันตัวผมขึ้น ตอนนั้นตัวเบาไปเลย แล้วก็ก้าวขาขึ้นบันไดขั้นต่อไปได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นครับ
 
        การเดินธุดงค์ธรรมชัย บนเส้นทางมหาปูชนียาจารย์ในครั้งนี้ สอนให้ผมรู้ว่าชีวิตสมณะสูงค่าไม่มีอะไรเทียบได้อีกแล้ว ยิ่งไปถึงอนุสรณ์สถานแต่ละแห่งของหลวงปู่ ได้ฟังท่านอาจารย์ลือพงษ์เล่าเรื่องหลวงปู่ มันทำให้ความเป็นพระยิ่งฝังเข้าไปลึกๆ แบบ “ไม่รู้จะสึกไปทำไม” ถ้าชาติหน้าเกิดอีกผมก็อยากบวชอีก อยากบวชเป็นพระลูกชายของหลวงพ่อไปทุกชาติ ผมอยากเชิญชวนลูกผู้ชายทุกคนให้เข้ามาบวช มาศึกษาความเป็นพระแท้ และมาฝึกนั่งสมาธิ ผมเชื่อว่าทุกคนจะต้องได้พบกับหนทางชีวิตที่แท้จริงอย่างแน่นอนครับ สุดท้ายนี้ ผมอยากบอกว่ายิ่งก้าวก็ยิ่งรู้สึกผูกพันกับหลวงพ่อ ยิ่งรักหลวงพ่อมาก และดีใจที่หลวงพ่อเรียกว่าพระลูกชายครับ ผมไม่มีอะไรจะตอบแทนบุญคุณของหลวงพ่อ นอกจากจะทำตัวให้ดีๆ จะปฏิบัติธรรมให้ดีๆ และขอมอบความสว่างภายในพร้อมบุญที่เกิดจากการเดินธุดงค์ กราบถวายหลวงพ่อแทนของขวัญครับ
 
 


Desktop Version Desktop Version    



บทความที่เกี่ยวข้อง
กว่าจะเป็นธุดงค์ธรรมชัย ตอน กว่าจะราบเรียบกว่าจะเป็นธุดงค์ธรรมชัย ตอน กว่าจะราบเรียบ

กว่าจะเป็นธุดงค์ธรรมชัย ตอน กว่าจะอลังการกว่าจะเป็นธุดงค์ธรรมชัย ตอน กว่าจะอลังการ

ความประทับใจการเดินธุดงค์ธรรมชัย ตอน ดับร้อนด้วยใจที่ชุ่มเย็นความประทับใจการเดินธุดงค์ธรรมชัย ตอน ดับร้อนด้วยใจที่ชุ่มเย็น



Home

อ่านธรรมะ

ธรรมะมาแรง

ช่วงเด่นฝันในฝัน