ผมมาบวชได้เพราะเกมส์ออนไลน์


[ 4 ก.พ. 2553 ] - [ 15457 ] LINE it!

ผมมาบวชได้เพราะเกมส์ออนไลน์
ธรรมทายาทณวัสพล หาชิต
 
กราบแทบเท้าพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ด้วยความเคารพอย่างสูงยิ่ง
 
    กระผม ณวัสพล หาชิต อายุ 24ปี ก่อนมาอบรมธรรมทายาท กระผมเรียนปริญญาโท ที่มหาวิทยาลัยมหิดลครับ กระผมศึกษาสายวิทยาศาสตร์มาตลอด กระผมไม่เคยไปปฏิบัติธรรม หรือเข้าวัดทำบุญที่ไหนและกระผมก็คิดว่า การทำบุญก็แค่หยอดตู้ก็พอแล้ว ก็คงได้บุญแล้ว คนเราทำความดีเองก็ได้ไม่ต้องเข้าวัดหรอก แต่ครั้งนี้ที่กระผมตัดสินใจเข้าโครงการบวชพระหนึ่งแสนรูป เพราะว่ากระผมชอบเล่นเกมส์ออนไลน์ กระผมเล่นมานานแล้วครับตั้งแต่อยู่ ม.ปลาย มันสนุกมาก จนกระผมเลิกไม่ได้
 
    ในเกมส์ที่กระผมเล่น มีคนหลายอายุ ทั้งคนที่ทำงานแล้ว หรือกระทั่งนักศึกษาอย่างกระผมก็มาเล่นกัน วันหนึ่งกระผมได้รู้จักกับผู้เล่นอีกคนหนึ่ง เธอใช้ชื่อว่า นกกระปูด เธอบอกกระผมผ่านระบบออนไลน์ว่า ตอนนี้ที่วัดพระธรรมกายมีโครงการบวช 7,000ตำบล มาบวชไหม เธอไม่มีลูก เธออยากหาคนบวชให้
 
    ด้วยความสงสารป้านกกระปูด กระผมก็เลยตัดสินใจ ตอบไปว่า “โอเค...ครับป้านกกระปูด เดี๋ยว ผมจะบวชให้ก็แล้วกัน” แต่แล้วกระผมก็ติดเรื่องเรียนมาบวชไม่ได้ แต่ป้านกกระปูดก็ยังไม่ละความพยายามนะครับ ป้ามาชวนกระผมอีกครั้งในโครงการบวชพระหนึ่งแสนรูปในครั้งนี้ ป้านกกระปูดได้นัดเจอกระผมเป็นครั้งแรก กระผมรู้สึกทึ่งมากๆ ไม่นึกว่าจะมีคนอย่างนี้ในโลก เพราะป้าเป็นคนธรรมะธัมโมมากๆ และรักวัดพระธรรมกายและรักพระพุทธศาสนามากๆ ป้านกกระปูด เธอมีชื่อจริงว่า เบญจวรรณ โปษยานนท์ อายุ 40ปี กระผมเรียกเธอสั้นๆว่า ป้านก กระผมตัดสินใจเขียนใบสมัครต่อหน้าป้า เธอดีใจมากที่กระผมตัดสินใจบวช และกระผมมาทราบภายหลังว่า “กระผมเป็นคนแรกที่ป้าชวนบวชได้สำเร็จ”
 
 
    พอคุณพ่อคุณแม่ของกระผม ท่านทราบว่ากระผมจะบวช ท่านก็ตกใจว่า บวชฟรีไม่มีค่าใช้จ่ายมีที่ไหน ให้ท่านจัดงานบวชให้ไหม กระผมก็บอกท่านว่า กระผมจะบวชแบบอุปสมบทหมู่นี่แหละ ไม่เอาหรอกบวชคนเดียว มันเหงา เดี๋ยวไม่มีใครสอนกระผม และการบวชครั้งแรกในชีวิต กระผมอยากบวชเพื่อเป็นพระแท้ครับ
 
    แล้วกระผมก็ได้มาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก โดยมีป้านกเป็นคนพากระผมขี่มอเตอร์ไซด์ชมทั่ววัด กระผมรู้สึกตื่นเต้นมากๆกับการเที่ยวชมสถานที่ที่เป็นศูนย์รวมและเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธ อีกทั้งมีคนที่อยากบวชเหมือนกระผมนับหมื่นนับแสนคน มันช่างมหัศจรรย์จริงๆครับ
 
    กระผมเลือกมาอบรมที่ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ กระผมชอบที่นี่มาก มันสงบ วิเวก อากาศดี การอบรมก็เข้มข้น กระผมได้รับความรู้มากมายที่กระผมไม่เคยรู้มาก่อน ตอนค่ำกระผมได้ฟังพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่เทศน์สอนผ่าน DMC ทุกคืน กระผมได้เรียนรู้ชีวิตธรรมทายาทที่ตั้งใจฝึกตัวเพื่อให้ได้บวชเป็นพระแท้ ได้อยู่อย่างสมถะ สันโดษ ไม่ต้องมีอะไรมาก แค่เสื้อสองชุด และของใช้ที่จำเป็น แค่นี้ก็อยู่ได้แล้วครับ
 
    โดยในแต่ละวัน กระผมจะได้นั่งสมาธิวันละหลายๆรอบ โดยพระอาจารย์จะให้ธรรมทายาททุกคนมีกติการ่วมกันก่อนนั่งสมาธิว่า “ว่าอย่างไรว่าตามกัน ให้เชื่อว่าคนอย่างเราก็ทำได้ และไม่เอ๊ะ ไม่อ๊ะ ไม่สงสัย เพราะธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าดีจริงและเข้าถึงได้จริง”
 
 
    วันแรกๆก็มีเรื่องฟุ้งซ่านบ้างครับ กระผมจึงเริ่มหาวิธีเปลี่ยนเรื่องฟุ้งใหม่ ด้วยการนึกถึงสิ่งที่กระผมชอบ และนึกได้ นั่นก็คือ ดอกทานตะวันสีเหลืองใหญ่ๆ พอนึกได้สักพักจากดอกทานตะวันก็นึกให้กลายเป็นดวงแก้วใสๆก็นึกได้ไม่ยากครับ แต่พอพระอาจารย์บอกว่าให้เลื่อนดวงแก้วไปที่ศูนย์กลางกายอยู่กลางท้อง กระผมก็ทำอยู่สองวันครับ กว่าจะเอามาไว้ภายในท้องได้ จนเริ่มคุ้นที่จะมีอะไรมาอยู่ในกลางท้อง
 
    พอกระผมเริ่มทำได้แล้ว กระผมก็เริ่มฝึกเอาใจไปแตะที่กลางดวงแก้ว ด้วยการเอาความรู้สึกไปแตะที่ดวงแก้ว พอทำได้สักพักหนึ่ง กระผมก็รู้สึกตัวเหมือนถูกดูด กระผมตกใจมาก แต่ทันทีที่ตกใจก็จะหลุดออกมาเลยครับ แล้วก็ต้องเริ่มต้นใหม่ กระผมเริ่มอยู่หลายครั้ง แล้วก็หาจุดตรงศูนย์กลางแสง ปล่อยใจวางลงไปเบาๆ ทันทีที่ทำได้ มันก็ดูดลงไปเลยครับ ตอนนั้นกระผมรู้สึกเหมือนตัววูบๆวาบๆมากๆ เหมือนตัวของกระผมมันคด มันงอ ตัวมันย่อได้ แต่เพื่อนๆก็บอกว่ากระผมยังนั่งหลังตรงอยู่เหมือนเดิม
 
    ซึ่งภารกิจของกระผมที่พระอาจารย์บอกไว้ คือ ถ้าเข้าไปถึงดวงหรือองค์พระ ต้องหาศูนย์กลางดวงหรือองค์พระให้พบแล้วให้เข้าไปเรื่อยๆ พอกระผมปล่อยใจไปเรื่อยๆ ก็จะไปถึงจุดหนึ่งที่นิ่งมากๆ พอนิ่งคราวนี้ก็จะเห็นดวงแก้วสีขาวสว่างๆลูกใหญ่มากๆ ซึ่งพอถึงดวงแก้วดวงนี้ก็จะรู้สึกเบาอีกครั้งหนึ่ง พอถึงดวงที่สองก็รู้สึกเบาเพิ่มมาอีกนิด พอถึงดวงถัดไปก็เบาขึ้นๆ จนถึงดวงที่หกก็จะเห็นแสง สว่างขึ้นๆ จนดวงแก้วจากสีขาวสว่างก็กลายเป็นดวงแก้วใสๆที่มีคนอยู่ในกลางลูกแก้ว
 
    ตอนแรกๆก็เห็นไม่ชัดครับ แต่พอนั่งไปนั่งไป ภาพก็ชัดขึ้น ใสขึ้น สว่างขึ้นเรื่อยๆ ภาพคนก็ชัดขึ้นจากเล็กๆก็ใหญ่ขึ้น จนใหญ่มาก กระผมเห็นเป็นกายใสๆมีลักษณะเหมือนคนนั่งขัดสมาธิ ที่หัวมีอะไรแหลมๆด้วย แล้วกระผมก็แตะใจไปที่กลางกายของคนที่เห็น พอลงไปอีกก็มีดวงแก้วเกิดขึ้นอีกหลายลูกเลยครับ ในดวงแก้วดวงใหม่ที่กระผมเห็นก็จะกลายเป็นคนที่หน้าตาดีมากๆ ผิวขาวสะอาด สว่าง เป็นสีนวลๆเหมือนเทวดา แต่หน้าตาเหมือนกระผมเลยครับ
 
 
    เมื่อแตะใจไปต่อที่กลางสิ่งที่กระผมเห็น คราวนี้วูบๆวาบๆอีกแล้วครับ ผ่านดวงเข้าไปอีก กระผมก็เห็นเป็นองค์พระองค์ใหญ่มากที่หาขนาดไม่เจอ สีขาวๆ แต่ไม่ขาวมาก แต่มีความสว่างเพิ่มขึ้น พอลงไปเรื่อยๆอีกกระผมก็เห็นเป็นองค์พระที่ใหญ่มากขึ้นไปอีก แล้วกระผมก็เห็นตัวกระผมใส่ชุดขาวนั่งอยู่เล็กๆ เป็นภาพที่ชัดมากๆ แล้วองค์พระที่เห็นก็เล็กลงจนขนาดเท่ากับตัวกระผม จนตัวกระผมไปนั่งอยู่ตรงกลางองค์พระ แล้วองค์พระก็หายไปกลายเป็นดวงแก้วใสขึ้นมา องค์พระมา ดวงแก้วใสหายไป เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆจนกลายเป็นองค์พระแก้วใส ติดอยู่กลางตัวกระผม จะเห็นแบบนี้แบบนี้ตลอดเลยครับ
 
    ตอนนี้กระผมเข้าใจแล้วครับว่า คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสามารถเรียนรู้ได้ด้วยการทำใจให้หยุดนิ่ง เพราะแม้ว่ากระผมจะเรียนวิทยาศาสตร์ แต่กว่าที่กระผมจะรู้ใจและเห็นใจตัวเองได้ มีวิธีเดียวครับ คือ การนั่งหลับตาและกระผมก็รู้แล้วว่าใจของกระผมอยู่ที่ไหน มันไม่ใช่อยู่ที่หัวใจ และวิธีการเดียวที่จะเข้าถึงได้ ต้องเบาๆสบายๆ อย่าผลักอย่าดัน สิ่งที่กระผมได้รับ คือ ความสุขที่ทำให้กระผมยิ้มได้ทั้งวัน ใจพองโต ขยายใหญ่
 
    กระผมอยากให้ทุกคนในโลกมีความสุขอย่างที่กระผมได้รับ ภาพจากภายในที่กระผมเห็นสวยงามจริงๆครับ ภาพภายนอกที่มนุษย์แต่งแต้มหรือสร้างสรรค์ขึ้นเป็นเหมือนวัตถุแข็งๆที่ไม่มีชีวิต และสิ่งที่ปั้นขึ้นมายังมีผิดเพี้ยน แต่ความจริงที่กระผมได้เห็นด้วยใจของกระผมเองช่างสวยงามและไม่มีอะไรมาเทียบได้ ตอนนี้กระผมกลายเป็นคนอารมณ์ดีทั้งวันเลย ไม่เครียดและมีความอดทนทำอะไรได้มากขึ้น เพราะกระผมรู้แล้วครับว่าทุกสิ่งที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อ และพระอาจารย์ พระพี่เลี้ยงให้ทำ ล้วนแต่มีผลต่อการฝึกใจของกระผมมากๆ กระผมอยากบอกชายแท้ๆทุกคนว่า แม้คุณจะบวชมาแล้วกี่ครั้งก็ตาม แต่ถ้าได้บวชในโครงการนี้ ชีวิตของคุณจะมีค่ามากกว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ครับ
 
    กระผมอยากขอบคุณป้านกกระปูด หรือ คุณเบญจวรรณ โปษยานนท์ ที่ชวนกระผมมาบวชเพราะเกมส์ออนไลน์ที่คุณป้าเล่น และกระผมขอกราบแทบเท้าขอบพระคุณพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่นะครับ ที่ให้ชีวิตใหม่กับกระผม และกระผมจะตั้งใจนั่งสมาธิ เพราะกระผมอยากเป็นพระแท้ให้ได้อย่างพระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ
 
กราบนมัสการด้วยความเคารพอย่างสูง
 
ณวัสพล หาชิต
ธรรมทายาท รุ่นหนึ่งแสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย
ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ


Desktop Version Desktop Version    



บทความที่เกี่ยวข้อง
ความสุขภายในไม่ได้ไกลเกินเอื้อมความสุขภายในไม่ได้ไกลเกินเอื้อม

สมาธิ...คุณทำได้...ถ้าได้ทำสมาธิ...คุณทำได้...ถ้าได้ทำ

รางวัลของความตั้งใจรางวัลของความตั้งใจ



Home

อ่านธรรมะ

ธรรมะมาแรง

ผลการปฏิบัติธรรมนานาชาติ