หวิดเละอยู่ข้างถนน รอดพ้นเพราะบารมีหลวงปู่วัดปากน้ำ


[ 26 ก.ย. 2554 ] - [ 16065 ] LINE it!
View this page in: English

ทบทวนฝันในฝัน วันที่ 26 กันยายน พ.ศ.2554
หวิดเละอยู่ข้างถนน รอดพ้นเพราะบารมีหลวงปู่วัดปากน้ำ
 
 
 
 
อานุภาพพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ
พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)
ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย พระผู้ปราบมาร
ตอน หวิดเละอยู่ข้างถนน รอดพ้นเพราะบารมีหลวงปู่วัดปากน้ำ
เรียบเรียงจากรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
 
กราบนมัสการพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่เคารพอย่างสูงครับ
 
        ผมชื่อ ณัฐวุฒิ ป้านประดิษฐ์ อายุ 24 ปี เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยศรีปทุม ปีที่ 4 ผมเป็นเด็กซิ่ง...อิงธรรมะครับ เพราะคุณพ่อพาผมเข้าวัดพระธรรมกายตั้งแต่เด็กๆ แต่ด้วยความที่ผมอยู่ในวัยคะนอง หลุดโผ...ชอบโจ๋อยู่บนท้องถนน ผมจึงชอบขับรถเร็ว ซึ่งผมก็รู้นะครับว่ามันเป็นสิ่งไม่ดี แต่คงจะเหมือนกับที่หลวงพ่อเคยสอนว่า “ดีชั่วรู้หมด แต่อดใจไม่ไหว” หรือถ้าจะคิดอีกแง่ ก็คงเป็นเพราะวิบากกรรมปาณาติบาตจากอดีตชาติมาบีบคั้นให้ผมชอบซิ่ง และด้วยเหตุนี้เองครับ ตลอดชีวิตของผมจึงประสบอุบัติเหตุเพราะขับรถเร็วมามากถึง 5 ครั้ง เรียกได้ว่าผ่านการชนมาอย่างโชกโชน แต่โชคยังดีที่การชนในครั้งที่ผ่านๆมา เป็นการชนแบบไม่หนักหนา ผมจึงไม่เจ็บ ทำให้ไม่เข็ด
 
หวิดเละอยู่ข้างถนน รอดพ้นเพราะบารมีหลวงปู่วัดปากน้ำ
 
กัลฯณัฐวุฒิ ป้านประดิษฐ์
 
        ยกตัวอย่างเช่น มีครั้งหนึ่ง ผมกำลังขับรถยนต์ส่วนตัวไปหาเพื่อนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยขับไปบนถนนงามวงศ์วานด้วยความเร็ว 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขณะนั้นฝนกำลังตกหนัก รถของผมลื่นแหกโค้งพุ่งหลาวลงคลองหน้ามหาวิทยาลัยนั่นเอง แต่ผมไม่เป็นอะไรเลยครับ แต่ที่รู้สึกแย่ที่สุด คือ ผมสูญเสียความเท่ไปมากที่สุดเท่าที่เคยสูญเสีย หลวงพ่อลองนึกภาพดูสิครับว่า การที่นักซิ่งมาดแมนรูปหล่ออย่างผมต้องตะกายขึ้นมาจากคลองเหม็นๆต่อหน้าสาวๆ ตัวเปียกม่อลอกม่อแลก มันจะน่าอายสักขนาดไหน ตอนนั้นผมอยากจะเอาปี๊บคลุมหัวเลยครับ แต่จากประสบการณ์ซิ่งท้ามฤตยูของผม มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เป็นอุบัติเหตุครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต จนผมเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดหากพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯไม่ช่วยผมไว้ครับ กล่าวคือ ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ.2553 ซึ่งเป็นวันสิ้นปี ในตอนค่ำ ผมได้ขับรถไปรับเพื่อนเพื่อจะไปซื้ออะไหล่รถยนต์ด้วยกัน วันนั้นคุณแม่ของผมเกิดเป็นอะไรก็ไม่ทราบครับ ท่านสังหรณ์ใจกลัวผมจะขับรถชนอีก จึงรีบสวดมนต์อ้อนวอนขอบารมีพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ให้คุ้มครองผมให้เดินทางปลอดภัยในครั้งนี้ด้วย
 
        เนื่องจากผมกลัวจะไปไม่ทันนัด จึงใจร้อนอยากไปให้ถึงที่หมายโดยเร็ว ผมขับรถด้วยความเร็ว 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แถมขณะขับผมยังง่วงนอนอีกด้วย ซึ่งขณะที่กำลังง่วงได้ที่ก็มาถึงช่วงที่เป็นทางโค้ง ทันใดนั้น ผมขับรถพุ่งเข้าโค้งด้วยความเร็วบวกกับการหักเลี้ยวอย่างแรง จึงทำให้รถเสียหลักหมุนติ้วควงเป็นลูกข่าง ตอนนั้นผมตกใจกลัวจนทำอะไรไม่ถูก ในเสี้ยววินาทีเฉียดตายนั้นเองครับ ผมนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ เพราะผมห้อยเหรียญหลวงปู่ปราบมารอยู่ติดกับตัว ผมตะโกนร้องในใจว่า “หลวงปู่...ช่วยผมด้วย”
 
หวิดเละอยู่ข้างถนน รอดพ้นเพราะบารมีหลวงปู่วัดปากน้ำ
 
สภาพรถยนต์ทึ่พับยับเยิน จนใครที่เห็นต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า
"เละคาที่ ยังไงก็ไม่รอด"
 
        จากนั้น เหมือนมีแรงเหวี่ยงอะไรบางอย่าง ดันตัวผมให้กระเด็นลอยออกมานอกตัวรถ แล้วตกลงมาฟาดกับฟุตปาธ (Footpath) อย่างแรงจนสลบคาที่อยู่ตรงนั้น ส่วนรถของผมถูกเหวี่ยงไปกระแทกอัดกับต้นไม้ใหญ่จนด้านหน้ารถยุบบี้เละ และตัวถังกับตัวเครื่องยนต์แยกขาดออกจากกันเป็น 2 ท่อนในบัดดล เกิดควันคลุ้งพร้อมกลิ่นไหม้ตลบอบอวลไปหมด ผมมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงเรียกข้างหู เป็นเสียงของเจ้าหน้าที่มูลนิธิร่วมกตัญญูที่ช่วยนำผมส่งโรงพยาบาลนครปฐม ตอนนั้นคนที่พากันมาดู ณ ที่เกิดเหตุ ต่างฟันธงกันว่า “เละคาที่ ยังไงก็ไม่รอด เพราะดูจากสภาพรถแล้วต้องจองวัดจองเมรุไว้รอเลย” แต่ปรากฏว่า...ผิดคาด เพราะผมแทบไม่เป็นอะไรเลย แค่หัวแตกนิดหน่อยเท่านั้น พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯช่วยคุ้มครองผมให้รอดตายอย่างอัศจรรย์
 
หวิดเละอยู่ข้างถนน รอดพ้นเพราะบารมีหลวงปู่วัดปากน้ำ
 
ตัวถังกับตัวเครื่องยนต์แยกขาดออกจากกันเป็น 2 ท่อน
 
        จากเหตุการณ์ในครั้งนี้ ทุกคนต่างพากันงงและแปลกใจอย่างสุดๆ ถึงกับเอ่ยปากถามผมว่า “มีของดีอะไร” ตัวผมเองก็อึ้งและประหลาดใจไม่แพ้พวกเขาเหล่านั้น เพราะหากผมไม่กระเด็นออกมาจากตัวรถ ผมคงต้องเป็นศพถูกอัดเละติดอยู่กับซากรถยนต์อย่างไม่ต้องสงสัย และที่อัศจรรย์มากกว่านั้น คือ ผมสามารถออกมาจากตัวรถได้อย่างไร ทั้งๆที่หลังจากชนแล้วประตูรถยังปิดสนิทอยู่ทั้ง 2 ข้าง ผมจึงมั่นใจว่าเป็นเพราะอานุภาพของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ทำให้ผมกระเด็นออกมาจากตัวรถราวกับปาฏิหาริย์ ทำให้ผมรู้สึกตื้นตันใจที่รู้ว่า “พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯยังอยู่คอยช่วยเหลือลูกหลานของท่านทุกคน” เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “ต้องเลิกซิ่ง กลับมาดิ่งเข้ากลางดีกว่า” หากไม่ใช่เพราะความเมตตาของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ผมคงต้องซิ่งแซงหน้าทุกคนไปปรโลกแล้วครับ ผมขอยืนยันว่า “อานุภาพของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯแรงจริงๆครับ”
 
        ผมขอเชิญชวนลูกหลานพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯทุกท่าน ให้มาเวียนประทักษิณในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ.2554 และมาตั้งกองกฐินเพื่อที่จะได้รับหลวงปู่แก้วใส ซึ่งหล่อจากมวลสารภาชนะบูชาข้าวพระ นำไปเป็นพระประจำตระกูล เพื่อที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ จะคอยปกปักรักษาให้ทุกคนร่ำรวยและรอดปลอดภัย สำหรับกฐินธรรมชัยในปีนี้ ครอบครัวของผมปวารณาไว้ที่หนึ่งเอ็ม เพื่อจะรับหลวงปู่แก้วใส นำไปเป็นพระประจำตระกูลครับ
 
กราบนมัสการด้วยความเคารพอย่างสูง
 
ณัฐวุฒิ ป้านประดิษฐ์
  
รับชมวีดีโอ
ครบรอบ 127 ปี พระมงคลเทพมุนี


Desktop Version Desktop Version    



บทความที่เกี่ยวข้อง
DMC ที่โซโลมอนDMC ที่โซโลมอน

Solomon Islands หมู่เกาะมนุษย์กินคนSolomon Islands หมู่เกาะมนุษย์กินคน

เกาะที่ใกล้ขั้วโลกเหนือมากที่สุด ที่มนุษย์อยู่ได้เกาะที่ใกล้ขั้วโลกเหนือมากที่สุด ที่มนุษย์อยู่ได้



Home

อ่านธรรมะ

ธรรมะมาแรง

ช่วงเด่นฝันในฝัน